PROUST, AŞK, ŞEFKAT

Alain de Botton  ‘Proust yaşamınızı nasıl değiştirir’ kitabında şöyle der:

‘’ İki insan ayrılırken, şefkatli konuşan taraf aşık olmayan taraftır. ’’

Bununla ilgili Ahmet Altan’da şöyle bir yorumda bulunur:

‘’….. duygulara asıl renkleri veren,kendi içinde barındırdıklarından ziyade onların yanında duran başka duygulardır; en sevecen duygu olarak kabul edilen şefkat, sevilmemenin yanında ortaya çıktığında rengini değiştirip hakaret dolu bir teselliye dönüşür, saldırganlık terk edilmenin acısıyla birlikte belirdiğinde,artık o söylenemeyen bir aşırılık işaretidir’’

Yani; her kelimenin tek başına bir anlamı varsa da, içinde bulunduğun şartlar içinde farklı anlamlara bürünür. Başka kelimelerle yan yana gelince kendi anlamlarından sıyrılıp, başka şeyler ifade eder. Bazen de şefkat ve aşk gibi yan yana gelince hiçbir şey ifade etmez.

Eğer  kavgalı gürültü ayrılıklardan içten içe zevk alıyor, şefkat dolu ayrılıklardan korkuyor , kendi kendinize neden diye soruyorsanız işte cevabı Button’un yukardaki bu cümlesinde gizli.

Her şiddetli ayrılık aşk, sakin ayrılık ise biten aşk kokar.